- Kerndepartement
- Uitvoeringsorganisatie
- Inspectie
- Zorginstelling
- Onderwijsinstelling
- Culturele instelling
- Gemeente
- Provincie en waterschap
- Europa in Nederland
28/08/2009, Evert Jan Mulder
Europa: no sense
De Europese verkiezingen van dit voorjaar zijn weer achter de rug. Naast de bedroevende opkomst is toch vooral de negatieve toonzetting in alle debatten en beschouwingen opgevallen: er is teveel Europa, Europa is te duur, Europa is te bureaucratisch en Europa is ondemocratisch.
Wat opvalt is dat er heel weinig aandacht is geweest voor de concrete toegevoegde waarde van Europa voor de gemiddelde Nederlander. Omdat Nederlanders over het algemeen toch bekend staan als een nuchter volk dat graag “waar voor zijn geld” ziet, had dit element de discussies wel eens een ander karakter kunnen geven. Wat te zeggen van de CPB-studie (uit september 2008 alweer!) die aantoont dat iedere Nederlander circa 2000 euro per jaar overhoudt dankzij Europa. Daartegenover staat dat iedere Nederlander slechts ongeveer 200 euro kwijt is aan de kosten van datzelfde Europa. Een positieve businesscase, maar zwaar onderbelicht tijdens alle politieke debatten.
Wie zich op de hoogte wil stellen wat Europa concreet betekent, leest het recent verschenen boek Europa, wat heb ik eraan? (Van den Bos & Wegter, 2009). Een handzaam overzicht van wat Europa daadwerkelijk allemaal doet en wat de concrete effecten zijn voor de Nederlandse burger en het bedrijf. Een aanrader bovendien voor Europese lijsttrekkers en parlementariërs in spé, nationale politici en niet te vergeten journalisten.
Het boek maakt duidelijk hoe uitgebreid de beleidsagenda van de Europese Unie inmiddels is geworden. Er is bijna geen beleidsterrein te bedenken waar Europa geen bemoeienis mee heeft. Dat komt overigens niet zozeer omdat de ambtenaren in Brussel hun werkterrein voortdurend willen uitbreiden, maar vooral doordat burgers en bedrijven binnen Europa hun rechten willen doen gelden. Zij willen onder andere over de grens studeren, hun uitkering genieten, zorg krijgen en een bedrijf opzetten. De Europese Commissie is hen daarbij behulpzaam, soms tegen de wil van nationale overheden.
De Nederlandse politiek verkeert nog steeds in een Eurokramp, gebaseerd op de afkeer die de gemiddelde burger heeft van Brussel. De ironie is dat datzelfde verfoeide Brussel de burger vaak veel goeds oplevert. Dat weet hij echter vaak niet. Hiermee komen we op een ander teer punt: de voorlichting en opleiding van de Nederlandse burger op het gebied van Europa. Hiermee is het over het algemeen bedroevend slecht gesteld. Onbekend maakt onbemind en dus kunnen de Haagse kaasstolpers voorlopig blijven doorgaan met het verkopen van Eurononsens.
