- Kerndepartement
- Uitvoeringsorganisatie
- Inspectie
- Zorginstelling
- Onderwijsinstelling
- Culturele instelling
- Gemeente
- Provincie en waterschap
- Europa in Nederland
23/12/2009, Saskia Groenewegen
In de ochtend van 22 december sprak ik een boodschap in op het antwoordapparaat van Lieneke Jongeling met het verzoek om terug te bellen. Vijf minuten later ging de telefoon. De man aan de andere kant van de lijn vertelde dat een afspraak met Lieneke niet meer mogelijk was. Ze was die nacht in het ziekenhuis overleden.
Op dat moment gaat er zoveel door je heen. Ze was toch niet ziek? Twee weken geleden discussieerde ze op de Public Summit Conferentie energiek mee in de werkgroepen. Energiek. Springlevend. Alles wat ik op dat moment had willen zeggen, bleef hangen achter die brok in mijn keel. Pas veel later realiseerde ik me dat ik niet eens had durven vragen wat er gebeurd was.
Na de kerst wordt Lieneke begraven, ze mocht maar 62 jaar oud worden.
Het is niet te bevatten. Lieneke zat vol nieuwe plannen, ze zou op vakantie gaan naar Cuba deze week. Ze was een persoon, die keer op keer, nieuwe werelden bleef ontdekken. Energiek, gedreven met de gave om zich te blijven verwonderen en mensen aan zich te binden en met zich mee te nemen in haar enthousiasme.
Haar speelveld was breed, maar het had altijd te maken met onderwijs en ICT. Ze vertelde vorige week nog vol enthousiasme hoe het Elektronisch Leerdossier nu een nieuwe fase in zou gaan. Dat was haar programma, haar project, haar ‘ love-baby’, naast al haar andere activiteiten, als rector van het Nortgo College en de vele bestuursfuncties die ze vervulde.
Lieneke was een gedreven netwerker. Ze genoot van het discours, de uitwisseling van nieuwe ideeën, maar ook tijdens de Public Summit Conferentie in Stockholm, hield ze de vinger aan de pols, als het om het ELD ging. Toch maar even een telefoontje naar het departement tussen twee werkgroepen door. Dan was het prima om buiten ook even een sigaretje op te steken. Opvallend was dat Lieneke nooit buiten alleen stond te roken. Ook voor de niet-rokers onder ons was ze inspirerend genoeg om samen met haar de vrieskou van Stockholm te trotseren.
Ik leerde Lieneke kennen in het CvB vrouwenoverleg. Lang geleden. Ze was in die tijd collegelid van de OU, maar dat was niet het enige wat ze op haar CV heeft bijgeschreven. Kennisnet, ECP, M&I Partners, VO Raad, ELD overal kwam ik Lieneke tegen en dan vergeet ik vast nog heel wat andere organisaties waar ze als bestuurder haar stempel op gedrukt heeft. Ze was een markante persoonlijkheid en het was nooit saai rond Lieneke. Ze zorgde zelf wel voor de reuring en ik kon ervan genieten als ze het ergens hartstochtelijk mee oneens was. Dat gebeurde wel eens en dan had ze de gave om veel medestanders te winnen voor haar zienswijze, zonder belerend te zijn.
We zullen haar heel erg missen.
