- Home >
- Nieuws >
- Blogs >
- De Facebook generatie
Ik koester mijn neefje. Zo’n jonge jongen, opgegroeid met spelcomputer en youtube en voor wie apps gesneden koek zijn. In het loodgietertijdperk kon je nog volstaan met ‘een mannetje’ als er iets geïnstalleerd moest worden, maar overleven in tijden van internet zonder hulpkrachten is steeds lastiger geworden. Zeker als je vdve (van de vorige eeuw) bent. Mijn neefje is van nu, van de Facebook Generatie en ik vaar blind op hem. Hij gidst me door alle digitale perikelen heen, draaft op als mijn PC niet meer opstart en installeert de apps op mijn iPad als ik weer vergeten ben op welk icoontje geklikt moet worden.
Gisteren belde hij op om mee te delen dat skype achterhaald was. Voortaan zouden al onze contacten via FaceTime verlopen. Met een hoop gehannes via een analoge telefoonverbinding stuurde hij me door de installatie van het programma heen. Het ging net goed. Ik voelde dat het op het randje was van wat hij verdragen kon, want ik blijf een digibeet. Een internet mastodont, die hopeloos blijft verdwalen op de digitale snelweg en die keer op keer vergeet welke commando’s voor wat van toepassing zijn.
Binnen een kwartier had ik een spraakbeeldverbinding via mijn Mac, maar ik weet dat mijn eigen taal analoog blijft. Ik bivakkeer in een reservaat waar telefoonnummers gedraaid worden en ik hang aan het einde van het gesprek nog steeds op. Het is een schemerzone van sleetse gewoontes, zonder marktplaats, bol.com of amazon. Ik koop nog CD’s in een winkel, terwijl alle muziek gratis te downloaden is en reis soms af naar een verre stad om een tentoonstelling te bezoeken. Terwijl ik weet dat je ook virtueel door het Prado kan lopen. Het was onontkoombaar: ook ik heb een spoedcursus social media voor dummies gevolgd. Er is een wereld voor me open gegaan.
Nu dwaal ik als Alice in Wonderland van de ene naar de andere verwondering. Soms zie ik hoe er een Mad Hatter langs komt stormen en verbaas ik me over het exhibitionisme en het gemak waar ieder zichzelf in de virtuele etalage zet. Op mijn neefjes prikboord staan al zijn vakantieactiviteiten, nieuwtjes, nuttige tips over restaurants (van leuke hotels, tot surfen) en hij is bereid om zijn hebben en houden met al zijn vrienden te delen. Inmiddels is hij zich ervan bewust dat zijn gegevens en met de miljoenen andere gebruikers veel geld waard zijn voor adverteerders, maar ook daar maakt hij zich niet druk over. Hij denkt dat door internet de wereld democratischer, eerlijker en transparanter gaat geworden. Iedereen krijgt meer kansen op geluk. De gevestigde orde gaat het verliezen.
Hij is een kind van het Twitter tegengeluid en gaat in 140 tekens per keer de machthebbers te lijf. Zijn voorbeelden: de Jasmijnrevolutie in Tunesië had zonder facebook nooit zo’n momentum gekregen. Zelfs in China lukt het niet meer om corruptie en machtsmisbruik in de doofpot te stoppen, via internet houden lotgenoten contact. De onthullingen via Wikileaks brengt de Amerikaanse regering tot ongekende ergernis, maar muilkorven lukt niet echt. De Facebook Generatie is behept met een maakbaarheids denken, waar de oude socialistische beweging nog een puntje aan kan zuigen. Mijn neefje heeft een hartverwarmend geloof in de vooruitgang en denkt dat door internet de wereld democratischer en eerlijker zal worden en iedereen gelukkiger. Internet heeft de wereld inderdaad een ander perspectief gegeven, maar onze dromen zijn nog steeds onveranderd.
