Vorige pagina | Print

De gloeilamp is dood, leve de gloeilamp.

15/11/2009, Evert Jan Mulder

Delen |

(verschenen in Virtueel Bestuur, november 2009)

 

Europa did it again. De Brusselse regelmachine heeft besloten dat de gloeilamp niet langer mag.  Milieutechnisch is het peertje namelijk niet meer te verantwoorden. Het Europese besluit was nog niet genomen, of een aantal nationale politici begon twijfels te krijgen. Inderdaad, een stuk oerhollandse gezelligheid verdwijnt en welke politicus wil dat op zijn geweten hebben? Men vergeet gemakshalve dat Nederland toch ook één van de 27 landen is die deel uitmaakt van de Europese Unie en daar dus wel wat meer zijn stem had mogen laten horen, als men het inderdaad allemaal zo vreselijk had gevonden….. 

Eigenlijk is er niets nieuws onder de zon. Het Brussel-bashing blijkt een symptoom te zijn van de Eurokramp waarin ons Polderland al enige jaren verkeert. De angst voor de open grenzen, de verontwaardiging over het verlies van de gulden, de bemoeizucht van de EU: de onderbuik van de gemiddelde Nederlander heeft het zwaar te verduren en de politiek speelt daar handig op in. Dat kan ook gemakkelijk, want de feitelijke kennis over Europa bij het grote publiek is zeer beperkt.  De media voeden het publiek met beelden en verhalen die het liefst bestaande  vooroordelen bevestigen.  Een meer feitelijke analyse zou de burger wel eens op andere gedachten kunnen brengen. Dat moet dan niet in de trant van het onderzoek dat de Rekenkamer en het Asscher-instituut een tijd geleden hebben uitgevoerd om te ontdekken hoeveel procent van onze regelgeving uit Europa afkomstig is. Nee, doe onderzoek naar de feitelijke toegevoegde waarde van Europa voor de gemiddelde burger. Het CPB heeft bijvoorbeeld vorig jaar berekend dat Europa ons allemaal een extra maandsalaris oplevert. Daar kun je wat mee, want meer nog dan de onderbuik luistert de Nederlander naar zijn portemonnee.

Waarom zetten we dus de outcome van Europa niet meer centraal, in plaats van alleen maar te discussiëren over input (hoeveel betalen we), het proces (veel te burocratisch) en de output (de hoeveelheid procedures en regels uit Brussel). Om daar alvast bekend mee te worden is het raadzaam het onlangs verschenen boek te lezen Europa, wat heb ik eraan?. Oud-Europarlementariër Bob van de Bos en oud-Commissie-ambtenaar Nico Wegter laten daarin aan de hand van tientallen voorbeelden hun licht schijnen over het belang van Europa voor het dagelijkse leven van de burger. Verplichte kost voor journalisten, politici, ambtenaren en bestuurskundigen met belangstelling voor Europa. En voor gloeilampen.

Reacties

Er is nog niet gereageerd.

Reageer

Door een reactie te plaatsen stemt u in met onze voorwaarden voor het plaatsen van reacties.
Ga naar het blogoverzicht


Volg @PBLQ op Twitter!