Marketing gaat van one-to-all naar one-to-one. Wat betekent dit? Van massamedia naar gericht persoonlijk communiceren. Je kan hier meer effect mee behalen, omdat je de juiste mensen aanspreekt...tenminste als je het goed doet.
Bijvoorbeeld: in maart heb ik een andere functie gekregen. Plots word je benaderd door bedrijven die je feliciteren en 'kennis met je willen maken'. Dit kan op verschillende manieren en het gebeurt veelal met een nette brief of een telefoontje en wat foldermateriaal. Hier ga ik eigenlijk nooit op in, maar 'no hard feelings'. Maar ik mocht ook een persoonlijke handgeschreven postkaart met een opdruk van Blond Amsterdam ontvangen welke begon met: "Beste Bianca," en afsloot met “groetjes xxx”. Dit ervoer ik als erg brutaal, want ik ken de betreffende mevrouw en het bedrijf niet. Ook hier ga ik niet op in en daarnaast wekte het wat irritaties bij dit bedrijf op. Dit lijkt mij niet het gewenste effect.
Vervolgens kreeg ik post van een direct mail bedrijf met enkele voorbeelden van hoe het nog meer kan. Op post-its, postkaartjes en A4 flyers staat je naam en met enkele gegevens kan het heel snel heel persoonlijk worden. Bedrijven kunnen een grote mailing verzenden met bijvoorbeeld een postkaart die echt alleen voor jou gemaakt lijkt te zijn. Je naam, functie, en bedrijfsgegevens staan erop gedrukt en dit op zo’n manier dat het lijkt alsof het speciaal voor jou is gemaakt, maar dat weet jij niet. Tenminste dat moet je denken, maar trap je daar in?
Wat ik mij nou afvraag: hoe gewenst is dit? Kijkend naar mijn eigen reactie vind ik het ongepast als er een toon wordt aangeslagen alsof je elkaar al jaren kent. Ik wil niet dat allerlei voor mij onbekende bedrijven mij aanspreken met ‘Beste Bianca’ en mij een kaartje sturen voor mijn verjaardag. Ik krijg juist een naar gevoel bij dit soort communicatie. Voor je gevoel zit zo'n bedrijf in je comfort zone, tast het je privacy aan. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Pas als je een relatie hebt met een bedrijf is het een ander verhaal.
Wat wil ik wel? Gerichte communicatie is geweldig, want je krijgt precies wat je wilt. Echter gaat het om de toon. Ik ben een potentiële klant in een zakelijke wereld. Dan spreek je elkaar niet aan bij je voornaam als je elkaar niet kent. Denk aan je doelgroep! Vergeet niet tegen wie je spreekt. Enige professionaliteit en terughoudendheid is op zijn plaats. Zeker in de publieke sector. Hier gelden toch andere omgangsvormen dan in de B2B sector. Sober, netjes en professioneel. Snelle, agressieve communicatie werkt hier niet.
Wat vindt u? Hoe persoonlijk wilt u het hebben? Wat zijn de omgangsvormen op zakelijk gebied? Mag overal wat u betreft uw voornaam op staan en mag u met jij worden aangesproken zonder enige relatie met dat bedrijf?
Wanneer wordt het te persoonlijk en misschien wel agressief?
Reacties
John Kuipéri, 11 januari 2011 09:16
Een mooi en herkenbaar verhaal. Ook ik ontvang van alles en nog wat in allerlei vormen. En omdat ik al wat ouder ben gebeurt dat al heel wat jaren. Ik heb de uitingen en de toon daarin zien veranderen. Van heel formeel en afstandelijk naar behoorlijk informeel en vriendschappelijk. En wat ik constateer is dat ik daar zelf in mee ben gegaan, misschien wel in de voorhoede. Voor mij voelt dat goed. Natuurlijk, ik vraag me een enkele keer wel eens af of ik mijn email aan een mij niet bekende collega met "beste" zal beginnen.... maar doe het dan vaak toch. Niet omdat ik die persoon niet serieus neem. Integendeel juist. Ik vermoed dat ik mij laat leiden door een gevoel van verbondenheid. Wellicht dat ik er om die reden in het begin van mijn loopbaan anders mee om ging. De afstand was nog te groot.
