De Nota “Vernieuwing Rijksdienst” is de meest recente stap in een lange reeks waarin overheidsbreed wordt getracht om het functioneren van de overheid met behulp van ICT te verbeteren. Begin jaren negentig verschenen de eerste BIOS nota’s waarin ICT voor het eerst werd gezien als een onderwerp dat politieke sturing nodig had. Daarna verschenen vele nota’s die zich vooral richten op verbetering van de dienstverlening als onderwerp van die sturing. Af en toe werd ook iets gezegd over interactieve beleidsvorming maar dat onderwerp kreeg nooit veel vlees op de botten.
In de belangrijkste nota uit de afgelopen Kabinetsperiode, de nota “Andere overheid, ging het nog steeds over dienstverlening, met exacte targets voor alle overheden, gemeten in percentages digitale diensten. In die nota kwam voor het eerst de invloed op de bedrijfsvoering duidelijk in beeld. Maar nog slechts beperkt: als deel van één van de vier actielijnen.
Interessant is nu de lijn in deze nieuwe Kabinetsperiode. Over verbetering van de dienstverlening wordt niet veel meer geschreven en gepraat. Daar is iedereen concreet mee bezig en dat is goed. De beweging is inmiddels onomkeerbaar: die elektronische overheid komt er.
Spannend is nu de ontwikkeling op het terrein van de bedrijfsvoering. Aangejaagd door de politieke gedachte dat minder overheid beter is en dat je minder overheid kan meten in aantallen ambtenaren, moeten er minder ambtenaren komen. Niet zozeer bij de Uitvoering, want die is belangrijk voor de dienstverlening, maar vooral bij het Beleid, want dat veroorzaakt de problemen.
Maar het Beleid verschanst zich in een nieuwe veste: het onderscheid tussen beleidsambtenaren en die voor de bedrijfsvoering. En van die laatste kunnen er best veel weg als we efficiënter gaan werken. Hoe meer er daar weg gaan, hoe meer “echte” beleidsambtenaren kunnen blijven, gegeven de kwantitatieve taakstelling. Maar was dat de bedoeling van de politiek? Ik ben benieuwd hoe de Tweede Kamer deze ontwikkeling gaat controleren.
Ga naar het blogoverzicht
