
De presidentsverkiezingen in de VS hebben veel spektakel geboden. Eén van de interessante aspecten is het gebruik van Internet geweest binnen de campagne van Obama.
Een gespecialiseerd bedrijf, Blue State Digital in Washington DC, bestaande uit oud-medewerkers van een vorige democratische kandidaat (Howard Dean), heeft leiding en uitvoering gegeven aan deze strategie. Mocht web 2.0 nog een moeilijk te begrijpen fenomeen zijn, na de Obama-campagne is duidelijk hoe met deze technologie presidenten te maken (en wellicht ook te breken) zijn.
Virtueel vertoefde Obama voortdurend met zijn boodschap en beeld in de nabijheid van zijn kiezers, via sms-jes, emails, twitter en ringtones. Tegelijkertijd deed hij op een heel handige manier aan fundraising (via de theorie van de “long tail”: heel veel kleine bijdragen maken één grote) en organiseerde hij de supporters van zijn campagne via my.barackobama.com.De slimme inzet van moderne technologie binnen de campagne van Obama steekt schril af bij de wijze waarop onze eigen e-overheid vorm krijgt. Natuurlijk, overheidsadministraties moderniseren is iets anders dan een verkiezingscampagne voeren, maar toch.
Een aantal elementen valt op in de strategie van Obama. In de eerste plaats was hij zelf overtuigd van de mogelijkheden die Internet bood voor zijn campagne. Het leeftijdsverschil met zijn veel oudere rivaal speelde hier dus duidelijk in zijn voordeel. Ten tweede zijn de mogelijkheden van Internettechnologie in de volle breedte benut. Dus niet alleen emails en websites, maar ook filmpjes op Youtube en ringtones. Een multi- en crossmediale aanpak dus, waarbij veel is geleerd en geleend uit de wereld van de marketing. Ten derde het concept van co-creatie. De kiezers in de VS konden als het ware mede vormgeven aan de campagne van Obama. De Nederlandse denktank Infodrome noemde dit jaren geleden empowerment van de samenleving door de inzet van ICT. Als tegenhanger hiervan schetste zij de strategie van controle nemen door de overheid via ICT. Dit is feitelijk de strategie die de Nederlandse overheid op dit moment hanteert.
“Time for change” dus voor de e-overheid. Laten we afstappen van het monomaan toepassen van administratieve ICT in bestaande overheidsprocessen, maar laten we nadenken over creatieve oplossingen en bijbehorende creatieve inzet van moderne technologieën. Laten we voorzichtig zijn met het creëren van een informatiemonopolie door de overheid, dat niet transparant is voor de burger. Laat diezelfde burger meekijken en meedenken in het ontwikkelen en uitvoeren van overheidsbeleid.
Tot slot, laten we bestuurders aan het roer zetten van de e-overheid die er zelf in geloven en die de kansen en voordelen zien voor burgers, bedrijven en de oplossing van maatschappelijke problemen. Ik vrees dat het nog even gaat duren alvorens we zeggen: “yes, we can”.
Ga naar het blogoverzicht
