Vorige pagina | Print

Web 2.0 in Afrika

03/08/2009, Arjan de Jager

Delen |

Ik heb de ontwikkelingen rond Ushahidi (http://ushahidi.com/) sinds 2008 met rode oortjes gevolgd. Met oortjes die minstens even rood waren als waarmee ik mijn eerste Kuifje albums las. Wat is Ushahidi? Het is een voorbeeld van hoe Web 2.0 echt processen anders kan laten verlopen, zelfs het proces van leven en dood. Ushahidi – ‘getuigenis’ in Swahili (een taal die vooral in Oost-Afrika gesproken wordt door ongeveer 60 miljoen mensen)– is een webapplicatie waarmee onlusten snel en eenvoudig per e-mail of sms kunnen worden aangemeld. Ushahidi publiceert de gegevens vervolgens snel via Google Maps.

Het begon als een klein initiatief van een klein groepje enthousiastelingen in Kenia. Tijdens de rellen na de frauduleus verlopen Keniaanse verkiezingen in 2008 werd de bètaversie met veel succes getest. Via de site van Ushahidi konden reizigers zien waar onlusten waren en waar je veilig kon reizen. Het werkte zo snel dat de informatie vrijwel online beschikbaar was waardoor er een soort van Tom-Tom ontstond die je in dit geval niet om de files maar om de onlusten heen kon leiden. In Afrika heeft Ushahidi -na Kenia- geleid tot het redden van mensenlevens in conflictgebieden zoals Congo en Zimbabwe. Inmiddels wordt het initiatief ondersteund door ontwikkelaars uit verschillende landen waaronder enthousiastelingen (zoals de 1% club) uit Nederland. Na Kenia, Kongo en Zimbabwe ziet het er -helaas- naar uit dat Ushahidi de komende jaren in meer landen kan worden gebruikt, ook buiten Afrika. De aanstaande verkiezingen in Mexico zijn al "genomineerd".

Natuurlijk is er een discussie mogelijk over of Ushahidi nou wel of niet Web2.0 is (of misschien zelfs wel of 3.0). Het maakt mij niet zoveel uit. Het gaat er om dat een webapplicatie door de participatie van de eindgebruikers een enorme meerwaarde krijgt. Ushahidi is Web 7.0! 
Jammer dat Ushahidi weinig tot geen structurele ondersteuning krijgt van gevestigde ontwikkelingshulporganisaties in Nederland. Ontwikkelingsamenwerking is en blijft een lastige tak van sport waarbij innovatie uit het zuiden wel vaker niet op zijn waarde wordt geschat.
Niet alleen de bevolking maakte er vanaf het eerste moment dankbaar gebruik van maar ook de media waaronder de BBC. Zodra er ergens geweld oplaaide, stond het minuten later op Ushahidi.com en waren de journalisten ter plaatse.

Wat waren de succesfactoren van Ushahidi?
• De business case: Er was een overduidelijke behoefte terwijl de initiële investeringen erg laag waren door het commitment van de mensen achter het initiatief.
• De erkenning dat innovatie gedreven wordt door een maatschappelijke noodzaak en niet door de technologie.
• De innovatie werd gedreven door de -zeer directe- behoeften van de eindgebruiker.
• Het project is kleinschalig begonnen en het eigenaarschap (ownership in de "taal" van ontwikkelingssamenwerking ) was sterk. Enthousiast eigenaarschap leidt tot commitment en tot verbazingwekkende resultaten.

Factoren die bekend overkomen na lezing van rapporten van de algemene rekenkamer van ongeveer een jaar geleden. Op naar een gecommitteerde tweede helft van het jaar!

 

Reacties

Anand Sheombar, 30 januari 2010 13:41

Ik onderschrijf deze succesfactoren.

Bovendien, signaleer ik een aantal van deze succesfactoren in het directe werkveld van internationale samenwerkingsorganisaties zelf. Daartoe ga ik kijken of (in Nederland gevestigde) internationale samenwerkingsorganisaties web 2/3.x of sociale media kunnen gebruiken in het beter bereiken van hun stakeholders. Een community van belangstellenden voor dit onderwerp is door mij opgericht: http://some4d.ning.com/

Mocht u hierover van gedachten willen wisselen dan ben ik daar gaarne bereid toe.

Reageer

Door een reactie te plaatsen stemt u in met onze voorwaarden voor het plaatsen van reacties.
Ga naar het blogoverzicht


Volg @PBLQ op Twitter!